Dziecko Zdrowie dziecka Moje dziecko jest introwertykiem

Nie sposób określić wieku, w jakim u dziecka w pełni przejawia się introwertyczna natura. Nie da się jej też zdiagnozować. Jest to bowiem rys osobowości, a nie zaburzenie.  Według portalu Infosalus około czwartego roku życia dzieci zyskują podstawową świadomość samych siebie. O ile mali ekstrawertycy chętnie i łatwo wchodzą w rozmowy z innymi, bez obaw rozpoczynają zabawy z obcymi dziećmi, o tyle introwertycy są bardziej wstydliwi, a rozmowa z innymi to dla nich spore wyzwanie. Problemy sprawia im także komunikacja z dorosłymi z własnego otoczenia. „Rodzice bez trudu rozpoznają introwertyzm i problemy w nawiązywaniu relacji z innymi. Wydaje się, że introwertyczne dzieci mają mniejszą potrzebę nawiązywania relacji” – wyjaśnia psycholog dziecięcy, Silvia Álava. Dzieci powinny się jednak nauczyć nawiązywania relacji, zatem nie powinniśmy unikać konfrontacji dziecka z takimi sytuacjami, ale nie można ich też do niczego zmuszać. „Introwertyzm jest cechą osobowości, a nie patologią, dlatego dziecko powinno opanować pewną umiejętność funkcjonowania w społeczeństwie” – dodaje.

Wstydliwe czy introwertyczne?

Należy jednak odróżnić małego introwertyka od wstydliwego dziecka. Pierwszy dobrze czuje się we własnym towarzystwie, nie potrzebuje innych towarzyszy zabaw, natomiast drugie chciałoby poznawać inne dzieci i uczestniczyć w ich zabawach, ale broni mu w tym irracjonalny strach przed porażką i brakiem akceptacji.

Introwertyzm to tylko jedna z cech osobowości.

Introwertycy zazwyczaj czują się głupio, a nawet są zażenowani, gdy muszą opowiedzieć w towarzystwie anegdotę lub dowcip. Według portalu Solopsicologia przetwarzają emocje, myśli i poglądy we własnym wnętrzu. Mogą być towarzyscy, ale są znacznie mniej otwarci niż ekstrawertycy. Potrzebują też więcej czasu na przemyślenia zanim zareagują na jakąś sytuację. Jedną z ich cech może być również głębokie zainteresowanie jakąś tematyką lub przedmiotem, zwykle w ogóle nie są agresywni. W porównaniu z innymi potrafią dłużej skupić uwagę i szybciej się skoncentrować, niełatwo ich też przekonać do czegoś, co ktoś próbuje im wmówić. Introwertycy czerpią energię ze swojego wnętrza. Po całym dniu spędzonym w towarzystwie lub w wirze aktywności czują się wyczerpani i puści. Aby doładować energię, potrzebują samotności, lektury, marzeń, malowania czy zabaw w ogrodzie – każda indywidualna aktywność pozwala im naładować wewnętrzny akumulator. Nie oznacza to, że introwertycy najchętniej zamieszkaliby w jaskini. Zwyczajnie potrzebują czasu na odpoczynek, żeby się dobrze poczuć. Czy rozpoznajesz w tym opisie swoje dziecko?

Introwertyczne dzieci mają mniejszą potrzebę nawiązywania relacji z innymi.

Jak pomóc introwertykowi?

  • Kiedy następnym razem pojawisz się z dzieckiem w towarzystwie, zasygnalizuj mu wcześniej, że na imprezie będzie więcej dzieci i że będzie musiało uczestniczyć w zabawach. W takiej sytuacji sprawdzają się zabawy z prowadzącym, który dokładnie wyjaśnia dzieciom, co mają robić. Dla przykładu ciuciubabka, zabawa w chowanego czy taniec z krzesłami. Dobrym pomysłem jest też zapewnienie profesjonalnego animatora. W zabawach tego rodzaju uczestniczą absolutnie wszyscy, nikt się przed nimi nie ukryje.
  • Nie martw się, jeśli masz w domu małego introwertyka. Nie ingeruj jednak w jego relacje z innymi, nie mów za niego, nie wyręczaj go w prośbach i nie tłumacz jego braku reakcji tym, że jest introwertykiem.
  • Odegrajcie parę scenek w domu. Zwyczajnie zamieńcie się rolami i przećwiczcie parę sytuacji, np. proszenia o wodę w restauracji czy dołączania do zabawy z kolegami w piaskownicy. Rodzice zawsze powinni odgrywać rolę osób, od których dziecko czegoś chce. W ten sposób nauczy się kontrolować sytuację. Jak mówi przysłowie: ćwiczenie czyni mistrza.

Socjofobia odbiera dzieciom przyjaźń i dzieciństwo. Czy wiesz, jak ją rozpoznać?  

Wydrukuj tę stronę
Podziel się artykułem

Nasze najlepsze oferty

Our price
Cytryna (kg = 7.99)
Cytryna
  799
Dodaj do listy zakupów Dodano do lista zakupów
Dodaj do listy zakupów
1 / 3