Wskazówki i porady Domowe dżemy i marmolady. Przygotuj je zgodnie z tradycją.

Już nasi przodkowie poszukiwali sposobu na jak najdłuższe zachowanie wszystkich walorów owoców. Obok metod takich jak suszenie na słońcu czy wędzenie, swoje stałe miejsce znalazło tworzenie rozmaitych przetworów, w przypadku owoców - dżemów i marmolad. Czy istnieje między nimi jakaś różnica? 

Dżem 

Słowo „Dżem” pochodzi z języka angielskiego, a w wolnym tłumaczeniu oznacza „mocno ściskać”. To właśnie poprzez „ściskanie” owoców powstaje galaretowata masa, która może zawierać dodatkowo ich większe kawałki. 

Prawdopodobnie doskonale znacie smak dżemu truskawkowego, czy dżemu agrestowego, ale czy wiecie, jak smakuje dżem pomidorowy? Dla wielbicieli klasyki polecamy dżem z jabłek i gruszek, którego aromat z pewnością oczaruje Was od pierwszej degustacji.

 

Marmolada 

Poszukiwanie genezy słowa „marmolada” jest nieco skomplikowane. Pierwsza wersja wskazuje na jego pochodzenie od łacińskiego wyrażenia „melimelum”, które oznacza słodkie jabłko. Druga wersja mówi o portugalskim „marmelo”, co tłumaczymy jako pigwę lub dżem z pigwy. W języku angielskim określenie „marmolada” stosuje się wobec przetworów z owoców cytrusowych. W odróżnieniu od galaretowatego dżemu, możemy wyczuć w niej dużą ilość małych kawałków owoców. Marmolada doskonale sprawdza się nie tylko jako smarowidło do słodkich kanapek, ale również jako nadzienie ciastek, pączków i innych wypieków. Ślinka cieknie na samą myśl? Spróbuj marmolady cytrynowo-imbirowej! 

Co z powidłami? 

Powidła to bardzo gęste przetwory owocowe, pochodzące z Europy Środkowo-Wschodniej. Wytwarzane są z morel, brzoskwiń, truskawek, śliwek suszonych oraz świeżych, malin lub wiśni, ale również z jabłek, fig i winogron. Powidła powstają w procesie odparowania wody z owoców, co skutkuje ich gęstą konsystencją. Przed gotowaniem owoce zostają zmielone, a w trakcie obróbki cieplnej należy ciągle je mieszać, aby nie doprowadzić do przypalenia. Powidła dobrej jakości mogą być przechowywane nawet kilka lat, dlatego nasze babcie nie używały żadnych konserwantów. Środki żelujące przyspieszają i ułatwiają proces przygotowania, ale takie powidła odstają smakowo od cierpliwie, długo przyrządzanego przetworu. 

W naszym kraju najpopularniejsze są powidła śliwkowe. Każdy zna doskonale pierogi i naleśniki z tym przysmakiem. Koniecznie spróbujcie również naszego piernika z powidłami! 

Domowe dżemy i marmolady. Przygotuj je zgodnie z tradycją.

Jak zagęścić bez sztucznych dodatków? 

Cukier żelujący można łatwo zastąpić naturalnym agarem. Są to wodorosty powszechnie dostępne w sklepach, najczęściej w formie proszku. Mają wysoką zdolność żelowania i nie zmieniają smaku przetworów.  

Czy dodanie cukru jest konieczne? 

Jeśli owoce są wystarczająco słodkie, nie trzeba dodatkowo używać cukru. Słyszeliście, że jest on środkiem konserwującym? Nie twierdzimy, że nie jest to prawdą, ale szczypta soli na pewno nie zaszkodzi. A czy wiecie, że w starożytnym Rzymie powszechnie stosowanym środkiem konserwującym był miód, który dodatkowo zapewniał słodki smak? W ówczesnej kuchni śródziemnomorskiej preferowano jednak oliwę i ocet. 

Pieczenie czy gotowanie? 

Najłatwiejszym sposobem na przygotowanie powideł śliwkowych jest pieczenie owoców w piekarniku. Należy umieścić w formie do pieczenia oczyszczone i pokrojone śliwki, maksymalnie dwie warstwy, a następnie piec je przez 3-4 godziny w 170°C. Po pierwszych dwóch godzinach pieczenia, należy przemieszać owoce. Kiedy powidła będą już dosyć gęste, można je doprawić cukrem. Po upieczeniu należy przełożyć powidła do naczynia, w którym będą przechowywane. Pamiętajcie, aby zawsze do ich nakładania używać czystej łyżki!  

 

source: korunnycukor.sk, wikipedia.org 

Opublikowano: 7 miesięcy temu
Wydrukuj tę stronę
Podziel się artykułem

Nasze najlepsze oferty

Our price
Marchew (kg = 2.99)
Marchew
  299
Dodaj do listy zakupów Dodano do lista zakupów
Dodaj do listy zakupów
1 / 3